Wendy Boumans

Krefelderstrasse 258 / 47877 Willich / T. (0031) 6 46 27 33 21 / E. wendy@gentilecoaching.nl

© 2019 Created by Gentile Coaching

Verbinding, saamhorigheid, emotie... en ohja, een berg bedwongen!

June 11, 2018

Afgelopen week was ik in Frankrijk. Ik was daar samen met mijn vriendengroep, omdat we - na een jaar aan voorbereiding, training en sponsorgeld ophalen - mee deden aan Alpe d'HuZes!

Een prachtig evenement, volledig draaiende op vrijwilligers, waarvan de opbrengst ten goede komt aan verder onderzoek naar kanker. Het doel van het KWF is dat er binnen een aantal jaren niemand meer dood hoeft te gaan aan kanker, maar dat het in het ergste geval een chronische ziekte wordt.

 

Het was een prachtige week, niet alleen omdat we daar voor een goed doel waren. Het was een prachtige week, omdat ik verbinding en saamhorigheid voelde op een manier die heel bijzonder was. En dat op zich, is ook al weer heel bijzonder...

 

In de dagen voor de echte koersdag op donderdag, voelde je de spanning in het dorp beneden aan de Alpe d'Huez, maar zeker ook boven op de berg toenemen. Je zag iedere dag mensen trainen op die beroemde en beruchte berg en de laatste voorbereidingen treffen. Fietsen werden gepoetst, gecontroleerd, hardloopschoenen werden klaargezet, eten en drinken werd geregeld en uiteindelijk werd de wekker gezet voor de grote dag! Het weer was bagger die ochtend, de regen kwam met bakken uit de hemel, maar de sfeer... de sfeer was vanaf het eerste moment top. Er werd gejuicht, aangemoedigd, gehuild, gelachen, maar bovenal werden er mooie, persoonlijke mijlpalen bereikt. 

 

Ik begon om 4.30u ongeveer aan mijn klim naar boven. Ik heb een paar keer gedacht aan het tijdstip en dat ik op "normale" dagen pas om 8.30u "aan" ga. Het leek allemaal niet uit te maken die donderdag.. Sommige stukken waren heel steil en dan leek het wel alsof ik op de plek aan het hardlopen was, soms even verder gelopen om weer in een lekkere flow te komen. Af en toe een high-five onderweg, een bemoedigend woordje voor mij of iemand of een kleine glimlach van herkenning. Zo nu en dan kwam er iemand van mijn vriendengroep langs op weg naar boven of naar beneden, waarbij er flink gejuicht werd over en weer. Dat "naar beneden" was trouwens best even een dingetje in de stromende regen op van die dunne bandjes!

 

 

Ik rende om 7.30u ongeveer, nadat ik onderweg ook wat filmpjes en foto's gemaakt had en had aangemoedigd, met een dikke brok in mijn keel de finish over... Het was me gelukt! Na maanden van trainen, afzien, in gevecht met mijn hoofd en het werken aan mijn mindset, was ik die Alpe "gewoon" even op gerend! Ik was helemaal alleen boven op dat moment, ik bedoel dan zonder vrienden of bekenden, maar wat er gebeurde was echt zo mooi. De tranen stroomden over mijn wangen; tranen van trots, vreugde en van alles wat er op dat moment uit moest. Er kwamen mensen naar me toe om me een zakdoek te geven, een klap op mijn schouder en om te vragen of het goed met me ging. Wildvreemden die zich bekommerden om iemand die op dat moment een beetje aandacht kon gebruiken. Die energie heb ik opgepikt en de hele dag het gevoel gehad op wolkjes te lopen. Die energie zorgde ervoor dat ik later op de dag degene was die zakdoekjes en schouderklopjes uitdeelde en zo hard geklapt heb dat het eelt op mijn handen stond. Die energie zorgde er ook voor dat ik de berg voor de helft weer ben afgelopen en opnieuw naar boven ben gelopen met een aantal vriendinnen en hun kinderen. Wat een fantastische dag!

 

Boven aan de finishstraat, op het finishplein... daar hing een sfeer van saamhorigheid, van verbinding. De emoties vlogen langs je hoofd, rechtstreeks je hart in. Mensen waren daar allemaal voor hetzelfde, allemaal met een eigen verhaal en een eigen reden. Even leek het niet uit te maken wie je was en wat je deed; iedereen was even een held in hun eigen sprookjesboek.

 

Ondanks de regen, de kou en de vermoeidheid was dit een dag die ik nooit meer zal vergeten. En ik heb me voorgenomen om dat gevoel van verbinding en saamhorigheid nog veel meer in te gaan zetten in het dagdagelijkse leven. Ik heb, opnieuw, aan den lijve mogen ondervinden dat een beetje aandacht van wie dan ook, een mens goed doet en de wereld een klein beetje mooier maakt.

 

Zo werd het een week met veel grote momenten van klein geluk en zijn er prachtige herinneringen gemaakt...

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Please reload

Recente berichten

April 3, 2019

March 26, 2019

December 21, 2018

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags
Please reload